Tag Archives: Алесь Милинкевич

ЭТАПЧИК БОЛЬШОГО ПУТИ?

Шалом! Вторая годовщина знаменательного события – «выборов» 2020 года. Многие в ту пору надеялись на революцию в Беларуси… Я же и два года назад сомневался, что общественно-политические процессы в стране заслуживают громкого названья «революция», а теперь подавно. Справедливости ради, летом 2020 г., да и позже, человеку с дипломом политолога в Минске было интересно. Наблюдал, описывал, анализировал, где-то – как в Киевском сквере 06.08.2020 – волей-неволей создавал «массовку»… В отличие от некоторых «р-р-революционных» авторок & авторов, которые в 2022 г. стесняются своих прежних выступлений и подчищают следы участия в «бунте ботаников», мне за опубликованное не стыдно (разве что иллюстрации кое-где подобрал бы иные). Почитайте отрывки из того, что писал в августе 2020 г. – а вдруг что-то зацепит. В таком случае можно перейти по ссылкам и ознакомиться с полновесными материалами, давно затерянными в архиве belisrael.

Так начиналось то лето (у Комаровки в Минске)

10.08.2020:

Когда в детстве я читал сказки вроде «Приключений Чиполлино», «Джельсомино в стране лгунов», «Королевства кривых зеркал», вряд ли мог предвидеть, что в зрелом возрасте окажусь внутри описанного в них зазеркалья (всё же СССР середины-конца 1980-х гг. постфактум выглядит вегетарианским по сравнению с…) Кто-то над нами определённо издевается: «От усатого властолюбца тайно или явно плюются 80% жителей? Вот и запишем 80% за него!»

13.08.2020:

Призывы сплотиться вокруг «неполитика» (жены видеоблогера) не прельщали ещё в июле с. г. Во-первых, уважаю профессионализм, во-вторых, помнил о «казусе Романчука» 2010 г., да и о том, как раскручивали Алеся Милинкевича в 2006 г. Тогда авторитетный белорусско-польский поэт Янович, 1936 г. р. (правда, в эпоху ПНР он «постукивал», но это выяснилось годом позже), заявил: «Cкажите тем демократам, что пошли помимо Милинкевича, что они – дураки и диверсанты, потому что действуют на пользу режиму. Теперь можно играть только за Милинкевича». Любопытно, что Ф., «политтехнолог» и предсказатель цен на сахар, в августе 2020 г. фактически повторил на «Еврорадио» слова поэта – тоже обозвал конкурентов Тихановской «дураками».

В общем, на мой взгляд, «Саша + Света = теорема Эскобара», и чуть грустно, что сияние «троицы» стольких ослепило в июле-августе. Андрей Илларионов доверительно поведал в интервью Гордону о том, что уровень Тихановской «70, 72, 75%», а у Лукашенко – «от 10 до 15%». Вероника Цепкало предлагает подписать петицию: «По данным экзитполов, по официальным результатам на разных участках, а также по подсчетам реальных бюллетеней, которые сфотографировали беларусы мы говорим о том, что более 80% голосов были отданы за Светлану Тихановскую». Версия интересная, но… Когда мне говорят, что Тихановская уже победила (или победила бы в первом туре при честном подсчёте голосов) – извините, не верю. В последние месяцы очень многие граждане избавились от страха перед «вождём», но не настолько, чтобы 8, 7 или даже 6 из 10 на большинстве участков кинулись в неведомое.

16.08.2020:

Выяснилось, что сотрудники министерства внутренних дел РБ и поддерживающие их средства массовой дезинформации 11 августа соврали, утверждая, что накануне Александр Тарайковский сам себя убил, намереваясь бросить взрывное устройство в силовиков. 15 августа появилось видео, из коего следует: в момент гибели от выстрела возле станции метро «Пушкинская» у Тарайковского ничего не было в руках.

Не то чтобы указанные категории граждан (граждан ли?) прежде отличались правдивостью, но на сей раз их циничное враньё перешло все границы… Подлил масла в огонь замминистра МВД Александр Барсуков, который в ночь на 14 августа заявил о центре изоляции правонарушителей на переулке Окрестина: «Издевательств никаких не было». Затем уточнил: «Мне сказали, что в камере никого не избивали». Да уж, «мне сказали» – чудо как «убедительный» аргумент… И надо полагать, арестованным было легче от того, что их избивали НЕ в камерах?!

Не очень внятные извинения министра, принесённые вечером 13.08.2020, мало кого удовлетворили. Даже люди на «государевой службе» возмутились действиями силовиков (точнее, слабовиков, т. к. сильные люди на пленных злость не вымещают).

20.08.2020:

Не у меня одного были опасения, что «координационный совет при Тихановской» эволюционирует в сторону очередной говорильни (вспомнился «Национальный исполнительный комитет» – «теневое правительство» Беларуси 1998 г.). Как состав президиума совета, озвученный 19 августа, так и то, что президиум решил не выбирать себе председателя (все семь членов якобы равноправны), не убедили меня в обратном. Однако более предметной критики действий нового общественного органа не будет, поскольку генпрокурор Беларуси 20 августа пригрозил его участникам уголовным делом.

Николай Дедок считает, что «правильным ходом было включение в первый же выход в люди Павла Латушко. Это сигнал колеблющимся из номенклатуры: приходите, для вас есть место». Но по состоянию на 18 августа большинство «колеблющихся» уже заявили о себе.

19 августа Лукашенко-старший переназначил правительство, работавшее с 4 июня. Никого оттуда не исключил – как бы посылая сигнал, что «раскола элит» по существу не было, потому диалог возможен лишь «с позиции силы». На следующий день Сергей Пульша из «Новага часу» заметил: «Лишь кажется, что протесты утихли. На самом деле они переходят в другую плоскость – плоскость переговоров и долгосрочного противостояния. И этого не надо пугаться». Вряд ли кто-то пугается, но переговоры до освобождения политзаключённых – это игра по чужим правилам, а отпускать Павла Cеверинца, Николая Статкевича, Сергея Тихановского и других власти как будто (кто знает, что у них в голове) не готовы. Да и вообще не торопятся вступать в диалог – во всяком случае, на уровне администрации президента. В Гродно же некое подобие диалога получилось, горисполком прямо-таки душит протестующих в объятьях…

31.08.2020 (с бел.):

Итоги политических баталий подводить покамест рано, но я – независимо от российской пролукашенковской пропаганды, которую изобличал Максим Кац неделю назад – склоняюсь к мысли, что администрация РБ в целом отбила протестные волны. С другой стороны, большинство недовольных наконец-то начало осознавать, что оно – большинство, и после «работы над ошибками» будет способно реально изменить ход истории.

На этот раз успехи не были развиты, среди прочего, из-за неопытности лидеров. Да, у протестов были и должны были быть руководители; формула «каждый сам себе лидер» работает лишь до поры до времени. Отдельные эпизоды показали, что сила протестовавших недооценивалась (в том же Киевском сквере 6 августа можно было достичь большего), а некоторые – что она переоценивалась.

Слева В. Соколовский и К. Галанов. Справа – прибалдевший Воронко. Фото с udf.by

***

Не прошло и двух лет, как Роза Турарбекова (доцент, кандидат наук и «независимая экспертка») поделилась в «Салідарнасці» 04.08.2022 своими рассуждениями о проигранном «бое» 2020 г.:

Способность лидера совершить рискованный шаг, почувствовать настроение — это залог успеха. Все примеры из истории свидетельствуют о том, что решительность лидера, который противостоит диктатуре, — является необходимой чертой. При этом решительность, как качество – не дано с рождения, оно формируется. Вопрос о власти — нешуточное дело. Говорили о децентрализованном протесте — да, он таким был. Но борьба за власть не является децентрализованной. Она не может быть горизонтальной. Этот конфликт вертикальный.

Р. Турарбекова

Кто бы мог подумать! 🙂

Тем временем в столице Беларуси идёт-гудёт международный шахматный турнир по швейцарской системе, который нравится провластным (недо)СМИ. Редактор отдела спорта «СБ» разродился аж двумя хвалебными репортажиками… Процитирую свежий крайний (06.08.2022):

Несмотря на все санкции и ограничения, «Минск-2022» собрал под свое крыло полторы сотни мастеров из семи стран… «Минск-2022» уникален тем, что внести стартовый взнос и принять участие мог каждый — будь то любитель или профессионал… Пытаясь поставить нам шах и мат, международные шахматные организации загоняют в угол сами себя.

Состав турнира непритязателен, в чём каждый может убедиться здесь. Семь гроссмейстеров, менее двадцати мастеров (международных + FIDE) на 156 участников – заурядная «швейцарка». Нет ничего уникального в том, что записаться в неё могли как любители, так и профессионалы. Правда, отнюдь не все белорусские «гроссы» пожелали бороться за главный приз (7500 бел. рублей, т. е. менее 3000$, из которых ещё вычтут подоходный). Из России приехал один (!) гроссмейстер, малоизвестный Брякин, из Грузии – тоже один, Кекелидзе (ELO 2351). Подавляющее большинство участников не обладают и условно «кандидатским» рейтингом 2000… В общем, гордиться организаторам по большому счёту нечем, особенно если вспомнить о довольно мощном чемпионате Европы, устроенном в Минске-2017, где были «все флаги», в т. ч. израильтяне. И о том, что финиширующая в Индии Всемирная шахматная олимпиада с участием более 180 cтран изначально планировалась к проведению в Беларуси, но в июне 2020 г. правительство РБ разорвало подписанный в январе 2019 г. контракт.

Изгнание сборных РФ и РБ из мероприятий Всемирной шахматной федерации & Европейского шахматного союза после 24.02.2022 – шаг спорный (cм. моё мнение), но ясно одно: ни в какой «угол» международные организации себя не загнали. Не исключено даже, что «отряд не заметил потери бойца» (С). Под «бойцом» имею в виду прежде всего сборную РБ, которая в мире котируется… по среднему рейтингу в районе 40-го места, а по игре, наверно, претендовала бы на 25-30-е.

Вольф Рубинчик, г. Минск

08.08.2022

w2rubinchyk[at]gmail.com

Опубликовано 09.08.2022  10:59

В. Рубінчык. ДА ЯКОЙ ПАРЫ?..

Добры дзень. За апошні год гайкі на абшарах «між Літвой і Украінай» настолькі закруціліся, што няпроста і прыдумаць, куды яшчэ лезці з развадным ключом. Але няма такіх крэпасцяў… авой, пардоньце, не зусім так. Няма такіх днішчаў, якія не маглі б прабіць лукашысты! Алесь Ш., былы чаляднік Алеся Мілінкевіча, а цяпер медыяперсанаж, апалчыўся на рэшткі недзяржаўнай журналістыкі і даследчага сектару: «Калі ўсе гэтыя людзі, псеўдаэканамісты, ліпавыя эксперты… пачнуць адказваць за свае словы? Яны падманваюць спажыўца. А рынак інфармацыі дакладна гэткі, як і кожны іншы. За падман спажыўца крама нясе адказнасць. Гэтак жа і аналітыкі, журналісты павінны несці адказнасць за падман спажыўца сваёй інфармацыяй» (sb.by, 14.12.2021, пер. з рус.).

Пацешныя прыклады «падману спажыўца» прывёў гэты Ш.:

– Гаварылі – [Лукашэнка] закопвае грошы ў лядовыя палацы, нам яны не патрэбны. Беларусь у 2014 годзе праводзіць найлепшы ў гісторыі чэмпіянат свету па хакеі, што афыйна прызнала Міжнародная федэрацыя хакея… Закопвае грошы ў сельскую гаспадарку, усё няправільна, трэба неяк па-іншаму. Цяпер высвятляецца: больш за 6 мільярдаў долараў нам прыносіць сельскагаспадарчы экспарт

Шэсць мільярдаў пасля 27 гадоў «асаблівай увагі» да галіны многа ці мала ў маштабе краіны? Даведачка: у 2019 г. экспарт сельгаспрадукцыі з Нідэрландаў дасягнуў 94,5 мільярдаў еўра, г.зн. перавысіў 100 млрд. USD. Тэрыторыя Нідэрландаў меншая за беларускую ў 5 разоў, насельніцтва ж перавышае РБ-шнае толькі ў 2 разы. Ну, і сувязь паміж лядовымі палацамі & арэнамі, пабудаванымі ў райцэнтрах кшталту Івацэвічаў, ды «найлепшым у гісторыі» (?) чэмпіянатам-2014, праведзеным на дзвюх пляцоўках у Мінску, невідавочная, кажучы асцярожна.

Анягож, няхай бы Алесь (член «канстытуцыйнай камісіі», не шышкі-дрышкі!) ды яго хаўрус прынялі свае «нарматыўныя акты» аб дадатковай адказнасці за выступы фактычна, як можна зразумець з прыкладаў, за меркаванні аб тым, куды лепей скіроўваць дзяржаўныя грошыкі.

Па-першае, не выключаю, што, чым меней у Беларусі будзе гучаць альтэрнатыўных думак пра палітыку, грамадства і эканоміку, тым хутчэй рэжым забранзавее ды страціць легітымнасць нават у сваіх апантаных прыхільнікаў… Адпаведна, тым скарэй ён адчэпіцца ад няшчаснай краіны.

Па-другое, тыя самыя акты мажліва будзе павярнуць супраць ідэолагаў-балбатуноў, чыноўнікаў і нават іх «непагрэшнага лідара» (з бальшавікамі – па-бальшавіцку!) Недзяржаўныя эксперты і журналісты, вядома, не заўсёды вылучаюцца высокім прафесіяналізмам. Аднак працэнтаў на 90 іх памылкі – вынік прэсінгу, стомленасці, дый проста абмежаванасці чалавечых ведаў, а не праява жадання ўвесці «спажыўцоў» у зман. Што да прадстаўнікоў улады, тут прапорцыя, бадай, адваротная. Прынамсі большасць няспраўджаных дэкларацый яўна рабіліся ды робяцца ў карыслівых мэтах: каб улагодзіць начальства, надурыць замежнікаў i/або нязгодных суграмадзян (гл. кейс неадбытага мясцовага рэферэндуму ў Брэсце-2020).

Уласна, сістэмка ад пачатку будавалася на хлусні, апранутай у шаты «ісціннай праўды»… Уладзімір Сямёныч (не-Караткевіч) як у ваду глядзеў.

Прымуць дэпутацікі яшчэ адзін жэстачайшы закончык – будзе на што абапірацца ў час дэканструкцыі/перазагрузкі. Нешта ж падказвае, што гэты час не за гарою…

Яскравыя ілюстрацыі таго, як чыноўнічкі розных узроўняў кідалі словы на вецер, можна знайсці на сайце promise.by – чытайце, пакуль рэсурс не заблакаваны. Не далей як у студзені я прыводзіў прыклады «абяцанак-цацанак» ад кіраўнікоў урада. Дык, ёлы-палы, сваім жа можна: quod licet Iovi, non licet bovi… Намеснік прэм’ер-міністра, у 2019–2020 гг. – старшыня аргкамітэта Сусветнай шахматнай алімпіяды ў Мінску-2022 (сарванай не без яго ўдзелу) – няблага пачуваецца, курыруе зараз распрацоўку «праграмы патрыятычнага выхавання насельніцтва» 0_0

Рыба псуецца… не з хваста. Хто абяцаў увесці ў Беларусі суд прысяжных, вырашыць праблему знешняй запазычанасці, і г. д., і да т. п., (амаль) усе добра ведаюць, дзякуючы і маім публікацыям 😉 Дадаткова рэкамендую гэты спіс. Але сёння хацелася б пагаварыць пра «лакальныя», хоць і вельмі важныя праекты – новую дзіцячую паліклініку ў Жодзіне (на рагу вул. Скарыны і прасп. Леніна), дзіцячы шматпрофільны корпус раённай бальніцы ў Барысаве (вул. 1812 года). Распачатыя ў 2019-м.

Для пачатку зацаніце пашпарты аб’ектаў, згодна з якімі будоўля ў Жодзіне мусіла быць скончана 12.08.2020, а ў Барысаве – 17.11.2020.

Далей – цытаткі з афіцыйных крыніц, у перакладзе з рускай:

«У Барысаве ў 2021 годзе адкрыецца бальніца, у Жодзіне – паліклініка» (belta.by, 30.12.2020).

«Завяршаецца будаўніцтва аднаго з самых значных аб’ектаў аховы здароўя – дзіцячай паліклінікі [ў Жодзіне] У красавіку, па завяршэнні будаўнічых работ, плануецца пачаць усталёўку мэблі, абсталявання. Сярод першачарговых паставак – тры рэнтгенаўскія апараты, астатняе – паэтапна ў чэрвені, ліпені, жніўні. Здача аб’екта папярэдне намечана на 1 верасня» (mlyn.by, 11.03.2021).

«Паводле Наталлі Сушко [першай намесніцы старшыні Жодзінскага гарвыканкама], будаўніча-мантажныя работы завершаны і будынак цалкам гатовы да здачы. Аднак першапачатковыя тэрміны адкрыцця ссунуты на снежань у сувязі з досыць доўгімі працэдурамі куплі абсталявання» («Жодзінскія навіны», 20.08.2021).

Верагодна, не запрацуе пазначаная медустанова і ў снежні 2021-га, іначай афіцыёз бы ўжо рэкламаваў дату адкрыцця… Шчэ меней шансаў на тое, што здзейсніцца «барысаўская» абяцанка буйнога чыноўніка:

«Сёння [ў Барысаве] будуецца дзіцячая бальніца. Як бы ні было складана, у наступным годзе мы яе абавязкова ўвядзем у эксплуатацыю» (Аляксандр Турчын, старшыня Мінскага аблвыканкама, 08.07.2020).

«Губернатар (меўся на ўвазе старшыня Мінскага аблвыканкама. – В.Р.) і міністр [аховы здароўя РБ] абмеркавалі час заканчэння будаўніча-мантажных работ корпуса і пытанні камплектавання абсталяваннем. Плануецца, што сродкі будуць вылучаны як з мясцовага (абласнога), так і з рэспубліканскага бюджэтаў» (прэс-служба міністэрства аховы здароўя РБ, 03.11.2021).

Тут бачна, што ў лістападзе яшчэ толькі планавалася вылучэнне сродкаў на камплектаванне шматпрофільнага дзіцячага корпуса бальніцы (да самога вылучэння і закупак – скарэй за ўсё, некалькі месяцаў). Ці папросіць Турчын адстаўкі 01.01.2022, калі выявіцца, што яго абяцанка 2020 г. «абавязкова ўвядзем у эксплуатацыю» не здзейснілася? А можа, хоць прабачэння ў барысаўцаў папросіць? Рыторыка, рыторыка… Напэўна, ідэолухі спішуць затрымкі на COVID-19 (каторы, зрэшты, і паўтара года таму лупіў па Беларусі) ды заходнія санкцыі.

Лірычная дыгрэсія наконт прабачэнняў. Прыгадаў, хто іх ў мяне прасіў за апошнія гады, і адразу ўявілася, што я – Рамзанка Дыраў 🙂 Фірма «Ладэ», Беларуская чыгунка, газета «Наша слова», журналіст Андрэй Д., філосаф Сяргей П., гісторыкі Алесь Б. і Алесь Ф., мастак Сяргей Х., літаратуразнаўца Зіна Г., грамадскі дзеяч Алег Р… Не, адмыслова не занатоўваў, але прычыны штораз былі сур’ёзныя, таму стрэмкі ў памяці сядзяць. А ў гэтым месяцы баранавіцкі шахматны трэнер Аляксандр Сідарэня мог, па-мойму, і не выбачацца ў сваім блогу… Ну, што зроблена, тое зроблена – цаню яго джэнтльменства.

Без энтузіязму адгукнуўся я на «выбары» новага старшыні Беларускай федэрацыі шахмат (30.11.2021) – зараз магу дадаць, што і каманда ў яго адпаведная. Пара дасведчаных і прыстойных людзей у выканкаме мала што вырашыць. Да гонару старшыні (Сяргея Сычука з «Белавія»), ён хаця б уступіў у БФШ і сплаціў унёскі ў поўным аб’ёме. Мяркуючы па інфе з афіцыйнага сайта, гэтага не скажаш пра супрацоўнікаў спартовай «вертыкалі», уведзеных у кіраўнічы орган разам з Сычуком (я-то ў кастрычніку меў спадзевы, што федэрацыя «адвяжацца» ад мінспорту…). Хто б сумняваўся, што ўсе роўныя, але некаторыя раўнейшыя?

Яшчэ адзін доказ слушнасці оруэлаўскага назірання – фотарэпартаж з першай лігі чэмпіянату РБ па шахматах (Мінск, 9–17 снежня). Напярэдадні гэтага масавага турніру быў апублікаваны рэгламент, падпісаны «галоўнай судзейскай калегіяй» – вісіць на сайце БФШ і сёння:

Галоўны суддзя ў гэтым выпадку – Ігар Стралец, ён жа старшыня рэвізійнай камісіі БФШ. На адкрыцці турніру прысутнічалі ўсе «бонзы» федэрацыі. А цяпер зірніце, колькі ўдзельнікаў рэальна знаходзяцца ў АБАВЯЗКОВЫХ ДЛЯ ЎСІХ БЕЗ ВЫНЯТКАЎ масках, што «закрываюць нос і рот».

Фота з той самай старонкі. No more comments

Тут 15.11.2021 кіраўнік адміністрацыі прэзідэнта Ігар Сяргеенка гукнуў: «Думаю, што к канцу лістапада пачатку снежня мы выйдзем на ўсенароднае абмеркаванне праекта Канстытуцыі». І паўтарыў 19.11.2021: «Я думаю, к пачатку снежня мы выйдзем на наступны этап усенароднае абмеркаванне». Думаць не забароніш – я вось, напрыклад, лічыў, што чыноўнік з першай дзясяткі самых уплывовых у краіне дарма казаць не будзе. Спадзяваўся пачытаць праект і выпрацаваць сваю пазіцыю ў перыяд паміж 8 і 15 снежня… Але дакумент пакуль так і не вынесены на «ўсенароднае абмеркаванне», і гэта замінае мне рэалізаваць свае планы, бо пачынаецца ўжо пераднавагодняя мітусня. У студзені, відаць, буду заняты, а ў лютым 2022 г. ужо і плебісцыт – вядома, калі анонс яго «першымі асобамі» не быў чарговым фэйкам. Дзякуй вам, дзяржаўныя «думаннікі», у капялюш!

Чарговыя драконаўскія прысуды (Сяргею Ціханоўскаму, Міколу Статкевічу ды інш.), павелічэнне колькасці палітзняволеных да 929 пракаментую праз адсылку да малавядомага савецкага мультфільма паводле апавядання Кіра Булычова

https://www.youtube.com/watch?v=zqfAgeoa2h8

Ён лялечны, але паглядзіце на ютубе, не пашкадуеце – дзякуй за наводку navimann’y. Дарэчы, агароджаная рэзідэнцыя на Камсамольскім возеры нават вонкава нагадвае жытло “свабоднага тырана” з аднайменнага мульціка 1990 г. 😉

І апошні на сёння кур’ёз – сумнаваты. Год таму нарабіла фурору «Шчучыншчына» ў выкананні Алены ЖалудОК. Падобна, дзяржаўныя СММ (сродкі масавай маніпуляцыі) вырашылі перахапіць тэму; у 2021 г. яны пісалі пра невялікі райцэнтр Гродзенскай вобласці часцей, чым звычайна, вось і на мінулым тыдні… Маўляў, 16-тысячны Шчучын – «горад для маладых». Права «СБ» так лічыць, але пры чым да расказу пра «росквіт» горада цытата з «правадыра»-2020: трэба зрабіць так, каб людзі адчувалі сябе ў аграгарадках не горш, чым у Мінску? На Шчучыншчыне ё буйныя вёскі, пераназваныя ў аграгарадкі, але многія квітнеюць не зусім… Або зусім не квітнеюць, зважаючы на тое, што насельніцтва раёна апошнія 10 гадоў пастаянна зніжалася. У 2019 г. яно ацэньвалася ў 38,5 тыс. чалавек, па стане на 1 жніўня 2021 г. – у 34,6 тыс. чалавек. Падзенне на 10% за 2 гады – такое сабе сведчанне росквіту.

Вольф Рубінчык, г. Мінск

16.12.2021

w2rubinchyk[at]gmail.com

Апублiкавана 16.12.2021  22:55