Tag Archives: Алон Шохам

Что грозит в Минске арестованному блогеру А. Лапшину

Блогера puerrtto держат в «холодильнике».

А это отправленное обращение к Нетаньягу:

Шалом, г-н Нетаньягу,

Как Вы знаете, 14 декабря 2016 года в Минске (Беларусь) был задержан гражданин Израиля Александр Лапшин, который с середины декабря находится в белорусской тюрьме. Ему грозит депортация в Азербайджан по надуманному обвинению.

Как белорусские, так и азербайджанские тюрьмы – это места, где систематически нарушаются права человека, вплоть до применения пыток.

Недавно назначенный посол Израиля в Беларуси Алон Шохам пока не приступил к работе в Минске и не может пристально следить за судьбой Лапшина или вести переговоры с белорусскими чиновниками. Просим Вас, как премьер-министра и министра иностранных дел, лично вмешаться в судьбу арестованного. Просим добиться от правительства Республики Беларусь высылки Александра Лапшина, 1976 г. р., в страну, гражданином которой он является (Израиль), либо освобождения этого человека из тюрьмы до рассмотрения его дела в суде Беларуси.

уважением,

граждане Израиля

Ответственный редактор израильско-белорусского народного сайта https://belisrael.info/, Арон Шустин
לכבוד מר נתניהו,
כמו שאתה יודע, ב-14 בדצמבר 2016 במינסק (בלארוס), נעצר אזרח ישראלי בשם אלכסנדר לאפשין, ומאמצע דצמבר הוא נמצא בבית הסוהר בבלארוס.
אזרביג’אן רוצה שיסגירו אותו אליה בעקבות האשמה מגוחכת.
בכלא של אזרביג’אן, כמו בכלא הבלארוסי, זהו מקום שבו מופרים זכויות אדם באופן סיסטמטי, כמו כן זה מגיע למצבים של עינויים.
השגריר החדש של ישראל בבלארוס, אלון שוהם, עדיין לא התחיל את עבודתו במינסק והוא לא יכול לעקוב ברצינות אחרי גורלו של לאפשין או לנהל משא ומתן
עם פקידי הממשלה.
אנחנו מבקשים ממך, בתור ראש הממשלה ושר החוץ, להתערב באופן אישי בגורל העצור.
אנו מבקשים ממך שתבקש ממשלת בלארוס לשלוח את אלכסנדר לאפשין, שנת לידה 1976, בחזרה לארץ.
או שחרורו מהכלא, עד לבדיקת ההאשמות בבית המשפט של בלארוס.
בכבוד רב,
אזרחי ישראל
עריכת האתר הישראלי-בלארוסי עממי https://belisrael.info
עורך ראשי: אהרון שוסטין
 
Опубликовано 09.01.2017  00:42
***
Редакция нашего сайта будет следить за развитием событий.

А это последний пост в фейсбуке от 12 янв. 12:57 на стр. Лапшина. Писала его подруга Катя:

в комментах я увидела много хороших пожеланий: “ждем хороших новостей!” к сожалению, новости не хорошие. Мне стало известно еще об одном визите представителей силовых ведомств к Александру.
Тут уже были разговоры не только в стиле “по тебе уже все решено”. Но и о том, кто у тебя на ФБ в друзьях, где ты служил в Израиле, что ты делал в армии? Особо интересовались израильскими друзьями, у которых есть влияние – например, расспрашивали о Ксении Светловой, депутате Кнессета, которая оказывает нам огромную помощь в этом деле.

И еще был намек на то, что в СИЗО есть камеры и похуже той, в которой ты сидишь сейчас. Иными словами, давление на человека продолжается, и это при том, что у Беларуси нет претензий к Александру в правовом аспекте – никаких дел по нему не ведется!!!!

Хочу сказать, что лэптоп и телефон Саши, а равно и все вещи, включая банквоские карты и деньги, находятся сейчас на хранении в Первомайском РУВД (т.е. там, куда его изначально доставили). Еще 17 декабря Саша написал заявление о том, чтобы вещи отдали родственникам, ибо такая процедура предусмотрена УПК РБ, дело против него не ведется в РБ, вещи вещдоками не являются. Рассмотрение подобного заявления – 10 дней, это по словам прокуратуры Первомайского района Минска. Обычно 10 дней. Однако генпрокуратура на вопрос о данном заявлении отвечает – рассмотрение заявления в течение месяца! заметьте, срок рассмотрения моего заявления на свидение тоже “увеличен” с 3 до 15 дней.

А пока идет “рассмотрение” у кого-то может быть доступ к компьютеру, а , сделовательно, и к ресурсам – отсюда, собственно и вопросы в отношении ФБ.

В свете этого создается стойкое впечатление, что есть реальная угроза жизни и здоровья Александра, пока он находится в СИЗО.

ПОЭТОМУ ХОЧУ ДЛЯ РЕТИВЫХ ГОСТЕЙ ИЗ СИЛОВЫХ СТРУКТУР СКАЗАТЬ –
Я ПОСТАВИЛА В ИЗВЕСТНОСТЬ КОНСУЛЬСТВА РФ И ИЗРАИЛЯ О ВОПИЮЩИХ НАРУШЕНИЯХ УПК РБ С ВАШЕЙ СТОРОНЫ, О ОБ ЭТОМ УЖЕ УВЕДОМЛЕНЫ МИД РФ И ИЗРАИЛЯ. Я НЕ ЗНАЮ, ЧЕГО ВЫ ДОБИВАЕТЕСЬ ОТ АЛЕКСАНДРА, НО ТОЧНО ЗНАЮ ЧЕГО ВЫ УЖЕ ДОБИЛИСЬ ДЛЯ ВСЕХ ОСТАЛЬНЫХ СВОИМИ ПРОТИВОЗАКООНЫМИ ДЕЙСТВИЯМИ – ВЫ ПОРТИТЕ ИМИДЖ РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ. И ВРЯД ЛИ БЕЛОРУСЫ ЗА ЭТО ВАМ БУДУТ БЛАГОДАРНЫ.

Размещено 12 янв. 18:48

***

Получен ответ из израильского МИДа:

15.01.2017  07:19

מר שוסטין שלום רב,

 

פנייתך אל משרד הממשלה הועברה למשרד החוץ.

 

משרד החוץ מטפל בנושא מרגע קבלת המידע בתאריך 16/12/16 על מעצרו של מר לאפשין במינסק לפני כשלושה שבועות.

 

אנו נמצאים בקשר שוטף עם משפחתו של מר לאפשין וכן עם הגורמים הרשמיים הנוגעים בדבר, זאת מתוך כוונה לסייע ככל שניתן במצב שנוצר.

 

יש לציין כי, מר לאפשין לא נכנס למינסק בדרכון ישראלי ועל כן בשלב ראשון הרשויות סרבו לביקור קונסול ישראלי. לאחר לחצים של שגרירותנו במינסק אושר הביקור והקונסולית הישראלית נפגשה עמו ב- 12/1/17.

 

למרות הקשיים שמערימים הרשויות הבלארוסים (מהיותו אזרח רוסי) אנו ממשיכים ומנסים עם הגורמים הרלבנטיים לפעול למען מר לאפשין ונוכל כמובן לעדכן בהתפתחויות ברגע שיהיה בידינו מידע חדש.

 

בברכה,

זהבית בן הלל

 

זהבית בן הלל

מתאמת קשרי חוץ ופניות הציבור

מערך דיפלומטיה ציבורית

משרד החוץ

משרד: 02-5303713

נייד: 050-6203181

zehavitb@mfa.gov.il

 

Здравствуйте, г-н Шустин

Ваше обращение в Кабинет министров было передано в МИД.

МИД занимается решением вопроса с момента получения информации от 16.12.16 об аресте г-на Лапшина в Минске три недели назад.

Мы находимся в постоянном контакте с семьей г-на Лапшина, а также с соответствующими должностными лицами, с целью помочь в максимально возможной степени в нынешней ситуации.

Следует отметить, что г-н Лапшин не въехал в Минск с израильским паспортом, и поэтому на первом этапе власти отказали в посещении израильскому консулу. После давления нашего посольства в Минске,  подтверждаем визит и встречу израильского генерального консула 12.01.17.

Несмотря на трудности, связанные со стороной белорусских властей (он и российский гражданин), мы продолжаем пытаться с соответствующими органами работать для г-на Лапшина и будем сообщать о событиях, как только новая информация станет доступной.

С уважением,

Загавит Бен Гиллель

Координатор по внешним связям и связям с общественностью

МИДа

В. Рубінчык. КАТЛЕТЫ & МУХІ (29)

Ізноў шалом, бай! Новы доказ таго, што нашу беларуска-яўрэйскую «Санту-Барбару» чытаюць і да нас прыслухоўваюцца… Мы напісалі, што пара б выконваць абяцанку і прызначыць пасла Ізраіля ў Беларусь, і шо вы думаеце? Маем адпаведную cупернавіну: былы часовы павераны ў Мінску (з вопытам працы тутака аж некалькі тыдняў!) Alon Shoham/Алон Шогам – ці Шохам  – прызначаны паслом! Няхай нават Шахам, абы не хам… «Тэрмін яго прыезду ў Мінск пакуль невядомы». Затое!

З 2 па 15 лістапада ў Беларусі, кажуць пэўныя крыніцы паводле пэўных звестак, працавала місія МВФ. Іншыя эксперты даводзілі нам, што «з пункту гледжання прынятых у міжнароднай практыцы крытэрыяў, памер знешняга доўгу Беларусі не перавышае ўстаноўленых норм… Верагодна, галоўныя пагрозы для эканомікі краіны ляжаць не ў гэтай сферы». Хацелася б верыць, аднак, калі валавы знешні доўг падбіраецца да 40 мільярдаў $ (на кожнага жыхара – звыш 4 тыс. долараў), то міжволі пачухаеш рэпу…

Што рэкамендуюць «сінявокай» зараз: «перадаць усе дзяржпрадпрыемствы ад міністэрстваў і канцэрнаў пад кіраванне адзінага органа Дзяржаўнага камітэта па маёмасціпрыняць комплексны закон, у якім будуць прапісаныя адзіныя прынцыпы кіравання дзяржсектарам». Адным словам – празрыстасць.

Ужо тое, што праблема пазначана, сведчыць пра яе вастрыню: кожны «маленькі начальнік» занадта доўга цягнуў коўдру на сябе, і цяпер эканоміка выходзіць з-пад кантролю. Не стану запэўніваць, што «МВФ кепскага не параіць» (з яго добрымі намерамі часам можна і ў пекле апынуцца), але дыягназ паставіць спецыялісты фонду здольныя. Дый не трэба ў гэтым выпадку быць звышкампетэнтным – дастаткова крыху пажыць у Беларусі, каб дазнацца, што ў нас мнагавата службоўцаў, якія дублююць функцыі адно аднаго.

Ясна, белчыноўнікі будуць у розныя спосабы супраціўляцца, кусацца… Нават дзіўна, колькі сярод іх ды іхняга атачэння людзей, якія даюць няпрошаныя парады і чытаюць натацыі. Ладна я, шчырую за свой кошт, дый становішча ў нейкай ступені абавязвае (дыплом палітолага)… А некаторыя – за кошт дзяржаўны, і вярзуць такую пякельную лухту… Бадай, прысвячу гэтаму некалькі абзацаў – раптам у кагосьці мазгі прачысцяцца.

dyplomchyk

Пенсіянерка, якая называе сябе старшынёй цэнтрвыбаркама, «апякуецца» новым пакаленнем: «Я ўвогуле лічу, што рабіць няма чаго моладзі ў дэпутацкім корпусе. Калі мы толькі хочам атрымаць распешчанага чалавека, які нічога не ўмее, але ўжо мае велізарныя амбіцыі (і часта потым ён – няшчасны), то давайце запускаць гэты працэс… Чалавек у 20 гадоў прыходзіць у парламент, ён яшчэ нічога не ўмее, толькі чытаць і пісаць і, магчыма, мае нейкія элементарныя веды ў той ці іншай сферы. У той жа час ён ужо набывае важкі дэпутацкі статус. Праз чатыры гады дзе мы яго выкарыстоўваць будзем?.. Вось так атрымліваецца апазіцыя…»

Бабруйская юрыстка 20 год таму прысабечыла чужую пасаду і не шманае, ды загваздка нават не ў гэтым. Афіцыйна моладдзю ў Беларусі лічацца асобы ва ўзросце ад 14 да 31 года. Паводле канстытуцыі, быць выбранымі ў палату прадстаўнікоў могуць быць асобы, якім споўніўся 21 год (не 20). Такім чынам, асоба, неабачліва ўзятая ў цэнтрвыбаркам у 1992 г. (галасавалі і прадстаўнікі апазіцыі ў Вярхоўным Савеце ХІІ склікання, выбраныя, дарэчы, у 1990-м, а не ў 1989-м), сумняецца ў дзеяздольнасці/грамадскай значнасці цэлай кагорты беларусаў… Ну, дзівіцца тут няма чаго: прынцып «падзяляй і пануй» ніхто не адмяняў. У пандан да заяў пра няўмелую моладзь «правераных» юнакоў у Беларусі нацкоўваюць на «старыя кадры», які «заседзеліся» на сваіх месцах (ясная рэч, 62-гадовaга в. а. прэзідэнта «хунвэйбіны» не чапаюць).

Куды конь з капытом, туды і рак з клюшняй… Днямі прэс-служба міністэрства адукацыі зрабіла прачуханку «маладому дэпутату» Ганне Канапацкай (ёй 40 год), якая спрабавала дамовіцца на 18.11.2016 аб сустрэчы з міністрам, але рандэву сарвалося праз «занятасць» апошняга. Хутчэй за ўсё, Міхаіл Жураўкоў спалохаўся, калі яму далажылі, што адразу па сустрэчы Канапацкая са сваім партыйным «шэфам» плануе даць «прэс-канферэнцыю» проста ля ўваходу ў будынак. Дый тэма была для чыноўніка малапрыемная: смерць 13-гадовай школьніцы Вікторыі падчас сельгасработ у Маладзечанскім раёне (29.09.2016).

Вувузела беларускай адукацыі паблажліва падвучыла жыццю ўчорашнюю ўладальніцу юрыдычнай фірмы, прадстаўніцу тысяч выбаршчыкаў. Прэс-рэліз edu.gov.by ад 18.11.2016 нават не наважуся перакладаць, курыце «шэдэўр» у арыгінале: «Надеемся, что в дальнейшем депутат изучит правила делового этикета и, как народный избранник, будет более ответственно подходить к подготовке деловых встреч, анализу и изучению волнующей ее проблемы для дальнейшего успешного ее решения». Што тут бачым:

а) асабістую недавыхаванасць дамы, адказнай за работу прэс-цэнтра. Нават калі дэпутатка – асоба ў рангу міністра – парушыла звычаі, прынятыя сярод сакратарак, ці гэта прычына, каб тыцкаць яе «фэйсам у тэйбл»?

б) няўменне пісаць чытэльныя тэксты – рабіць тое, дзеля чаго, уласна, існуе прэс-цэнтр. Чаго вартае карава-бюракратычнае «Ситуация о причине переноса встречи депутату понятна».

в) альтэрнатыўную інфармацыю пра парадак дзён: «Во вторник секретарь министерства позвонила депутату… Депутат пообещала, что «перезвоню завтра (четверг)»»…

На гэтым фоне ўжо не так ідыятычна выглядаюць пагрозы прадстаўніцы Мінгарвыканкама ў адрас невядомага, які ў кастрычніку падправіў «дысцыплінарна-санаторнае» графіці ля вакзала, дамаляваўшы калючы дрот (гл. кветкі ў руках хлопчыка і вянок на галаве дзяўчынкі).

mural

Фота 22.11.2016

Алена Мохар 25.10.2016 «падкрэсліла, што малюнак у любым выпадку адновяць у першапачатковым варыянце, а асоба аўтара «калючага дроту» будзе высветлена ў бліжэйшы час. «Мы прапануем мастаку да канца гэтага тыдня выправіць малюнак самастойна. У адваротным выпадку панесеныя горадам выдаткі будуць выстаўлены яму ў судовым парадку»». Ні за тыдзень, ні за месяц, падаецца, асобу так і не высветлілі – і добра, тым болей што расійскі аўтар Артур К. не аспрэчваў правак… На думку большасці экспертаў (і на маю), яны толькі палепшылі ягоны опус. Рэспект табе, невядомы жаўнер мастак. Міліцыя ж мудра не палезла ў спрэчку творцаў: хапае больш важных спраў. Напрыклад, у Магілёве на мінулым тыдні рэальна апаганілі помнік ахвярам нацысцкага генацыду.

Яшчэ адзін неразумны чынавенскі крок увосень 2016 г. – забарона на канцэрт гродзенскага гурта «Dzieciuki» ў Мінску, ад «упраўлення па ідэалагічнай рабоце, культуры і справах моладзі». Летась дужа спадабалася мне варыяцыя «Дзецюкоў» на тэму «Ладдзі роспачы». Праўда, бразганне зброяй у кліпе «Хлопцы-балахоўцы» (2014) і сама гераізацыя гэтых ваякаў у процівагу «чырвоным пачварам» сімпатый не выклікаюць, аднак які там «экстрэмізм» або прапаганда вайны – нават кроў не ліецца на экране… Ідэям трэба процістаўляць іншыя ідэі, а не забароны. Засмуціла таксама колькасць памылак у адказе чыноўніка, Скалабана-малодшага – я налічыў 7. Карацей, калі меркаваны арганізатар канцэрта Сяргей Будкін звернецца ў суд, як абяцаў, то, найхутчэй, даб’ецца свайго.

Актывізаваўся рэсурс «Спадарожнік» (мэты яго няясныя) са сваімі лонгрыдамі. Цікава было ў каторы раз пачытаць пра партызанаў, братоў Бельскіх… А вось пасля матэрыялу пра Хатынь я паціснуў плячыма… Юрыст Віктар Глазкоў кажа: «зусім нядаўна ў Канадзе памёр апошні кат Хатыні Уладзімір Катрук… Канада яго так і не выдала. Праўда, калі мясцовыя журналісты пачалі пісаць пра яго фашысцкае мінулае, яго пазбавілі грамадзянства». Насамрэч-та не пазбавілі, хоць і канстатавалі, што набыў яго Катрук падманным шляхам. І версія пра тое, што масакру ў Хатыні справакавалі партызаны-адзінцы, да таго ж яўрэі (Рудэрман і Шпарберг), нічым не падмацавана, апрача слоў Глазкова. Гісторыкі абвяргаюць…

Сумна было ад папярэджання ў пачатку артыкула, як і ад грыфа «18+»: «У публікацыі прысутнічаюць матэрыялы, якія могуць шакаваць частку чытачоў». Іменна ва ўзросце да 18 гадоў трэба людзям даведвацца пра трагедыю Хатыні, потым позна. І як гэта міла з боку рэдакцыі – паведаміць, што факты, датычныя да вайны, могуць шакаваць!

Летась мы з жонкай хадзілі ў Купалаўскі тэатр на «Другую сусветную» – тое быў адзін з прэм’ерных паказаў, хіба ў пачатку чэрвеня. Спектакль успрымаўся на адным подыху, аднак гледачоў трэба вабіць, і дырэкцыя сёлета памяняла назву. 19.11.2016 Ірына Халіп адгукнулася на абноўлены «Вельтмайстар-акардэон»: «песні, акцёры, вайна, боль – усё гэта засталося». Захацелася мне пахваліць аўтарку, напісаў камент… і як у г… ўступіў. Замест «Даўно не чытаў на “Хартыі” разумных артыкулаў. Ну вось, нарэшце, прачытаў. Дзякуй!» пакінулі «Даўно не чытаў на разумных артыкулаў. Ну вось, нарэшце, прачытаў. Дзякуй!» Цэнзурка – як некалі на сайце газеты «Звязда», дзе выкінулі маю сентэнцыю «Рыба гніе з галавы». Усім жа вядома, што ў лукашэнкаўскай Беларусі рыба гніе з хваста! Зараз вядома і тое, што не бывае на «Хартыі-97» неразумных артыкулаў – гэта ж не «Newsweek» які-небудзь.

І ўсё-такі СМІ як СМІ, а стан адукацыі баліць больш. Калі ў 2003 г. за сувязь з грамадскасцю ў міністэрстве адказваў больш-менш пісьменны чалавек, доктар філалагічных навук Віктар Іўчанкаў, то ў 2016 г. – Юлія В., гл. вышэй…

Праз «крэатыў» прэс-цэнтра пазнаёміўся я і з сайтам мінадукацыі. У біяграфіі міністра – звыш 10 памылак, у рускамоўным і белмоўным варыянтах на сёння, 22.11.2016, істотныя разыходжанні. Так, паводле версіі на рускай, праф. Жураўкоў падрыхтаваў двух дактароў навук і 14 кандыдатаў, а калі чытаць па-беларуску, то аднаго доктара і 13 кандыдатаў. Калі ў бліжэйшыя 10 дзён клеркі выправяць памылкі, то мы прыбярэм папярэднія 2 сказы, дый той, што вы чытаеце, аднак моцна сумняюся, што камусьці гэта трэба… На вул. Савецкай са зваротнай сувяззю бяда; помню, як у другой палове 2000-х Георгій Пятровіч, фізік cа шматгадовым вопытам працы ў БДУ і школе, бамбаваў міністэрства дэпешамі пра нізкую якасць падручнікаў і тэставых заданняў, прыводзіў канкрэтныя прыклады, а яму слалі адпіскі. Зараз, як падкрэслівае дасведчаная педагагіня, «настаўнік у нас, калі ў ім няма ўнутранай сілы і ўпэўненасці ў сабе, вельмі забіты чалавек». Мала каго абурыў, напрыклад, халтурны падручнік па грамадазнаўстве, «заточаны» пад акадэміка Рубінава (не Рубінчыка! :)) – добра, што знайшоўся Пётр Садоўскі, 75-гадовы кандыдат навук, якому няма чаго баяцца…

Сёмага снежня мае адкрыцца «клуб Святланы Алексіевіч» – раптам яго мікраклімат паўплывае-такі на агульны расклад у грамадстве, дасць імпэт да станоўчых перамен… Прынамсі даўняя лекцыя першай госці, Вольгі Седаковай, можа паслужыць люстэркам і для многіх тутэйшых. Яна прысвечана пасрэднасці – чаго-чаго, а гэтага дабра ў нас хапае. Слушна кажу, прэс-сакратаркі ды «папялушкі» з цэнтрвыбаркамаў?

Вялікаразумныя развагі двух тутэйшых «экспертаў» пра Трампа і Ле Пэна: «Дарэчы, існуе верагоднасць, што прэзідэнтам Францыі можа стаць Жан-Мары Ле Пэн. Таксама палітычны маверык». Пасля 2007 г. названы палітык, 1928 г. нар., адмовіўся ад прэтэнзій на прэзідэнцкі фатэль… Яраслаў Р., які ў снежні 2010 г. паблутаў паход на «Чырвоны дом» з лыжнай прагулкай, у лістападзе 2016 г. блытае Жана-Мары з ягонай дачкой Марын Ле Пэн? 🙂 І суразмоўца яго харош: Беларусі, маўляў, патрэбен свой Трамп, каб разварушыць «пенсіянерскую эліту». Хіба не разумее Леанід З., 1948 г. нар., што сячэ сук, на якім сядзіць…

Вольф Рубінчык, г. Мінск

22.11.2016

wrubinchyk[at]gmail.com

Апублiкавана 23.11.2016  9:25

***

Па слядах нашых публiкацый:

В столице закрашивают колючую проволоку на мурале о дружбе Москвы и Минска

Магілёўская міліцыя: «Помнік ахвярам Галакосту апаганілі скінгэды» 

23.11.2016 14:05